Historia parafii

Początkowo Wierzchucinek i sąsiednie wioski należały do parafii Świętej Trójcy w Byszewie. Ze względu na odległość dzielącą te miejscowości, przed 1939 r. mszę sprawowano raz w miesiącu w szkole w Trzemiętowie. Po II wojnie światowej czynna była kaplica w domu Sierot w Trzemiętowie, którą prowadziły Siostry Michaelitki. Kapelanem był ks. Jan Latusek (były więzień obozów). W czasach stalinizmu Dom Dziecka upaństwowiono, a siostry musiały wrócić do Byszewy.

W 1957 r. ks. Kanonik Konrad Scheffler wspólnie z Komitetem Budowy Kaplicy w Trzemiętowie nabył obiekt pofabryczny nad jeziorem w Wierzchucinku. Remont pomieszczeń trwał od 1957 d0 1959 r., kiedy to 19 lipca otwarto kaplicę, którą obsługiwali kapłani z Byszewy. W 1970 r. zamieszkał tu ks. Mieczysław Barzowski.

1 stycznia 1975 r. biskup pelpliński ustanowił Wierzchucinek samodzielną parafią z kościołem pod wezwaniem Matki Bożej Szkaplerznej. Pod opieką ks. Romana Zaborowskiego świątynię rozbudowano (m.in. prezbiterium), dobudowano salki katechetyczne i plebanię. Kościół otrzymał płaskorzeźbę ze stiuku gipsowego „Kazanie na górze”  (Gdańsk, 1983 r.), dzieło prof. H. Pracza (autora m.in. drogi krzyżowej i 6 konfesjonałów znajdujących się w kościele p.w. Chrystusa Króla w Bydgoszczy) oraz drogę krzyżową. Przy kościele znajduje się cmentarz rzymsko-katolicki założony w latach siedemdziesiątych XX w. Porastają go klony i brzozy.

Parafia obejmuje swym zasięgiem część Łukowca, Nowaczkowa, Trzemiętowo, Trzemiętówko, Wierzchucice i Wierzchucinek. Na jej obszarze mieszka ok. 900 wiernych (w tym mieszkańcy Domu Dziecka w Trzemiętowie).


Około 1900 r. w miejscu obecnego kościoła mieściła się gorzelnia, natomiast około 1930 r. w budynku obecnego kościoła mieściła się fabryka farb. Budynek przed przystosowaniem do obecnej funkcji znajdował się w bardzo złym stanie. Była to praktycznie ruina, bez dachu z chwastami a nawet drzewami wewnątrz (relacja Pana Jerzego Nogi).

W 1925 r. nastąpiła zmiana nazwy z Wierzchucin Kraiński na Wierzchucinek. W czasie zaborów używano niemieckiej nazwy Hohenfelde.

Źródło: "Gmina Sicienko Miejsca i Ludzie" Sicienko 2006. Prawa autorskie zdjęć kościoła należą do Ministrantów.



Copyright © 2011 - 2021 Ministranci